Special Woezel

Het verhaal van Woezel, een ventje die enkel tijd op de boot had doorgebracht. Totdat zijn gezin besloot hem los te laten. Voor hun een emotionele beslissing, maar achteraf gezien voor Woezel wel goed.

Hij kwam binnen met een fikse blaasontsteking en was ook wat aan de magere kant. Omdat hij alleen de boot kende vond hij wandelen heel eng, dus we zijn voorzichtig begonnen met een wandelwagen. Autorijden daarentegen vond hij fantastisch. Dan ‘vaart’ als het ware alles langs hem heen en dat herkende hij!

Woezel maakte hele rare geluidjes en pas later realiseerden wij ons dat dit gekopieerde babygeluidjes zijn. Hij had namelijk (buiten zijn nest) nooit andere honden gezien of gehoord, maar was wel veel omringd geweest door kleine kinderen. Zijn verbazing was dan ook erg groot toen hij zichzelf voor het eerst hoorde blaffen in mijn roedel. Een moment wat je met geen pen kan beschrijven.

De weg naar echt hond worden zal lang duren. Woezel is niet bang voor mensen, integendeel. Hij is zelfs een beetje vermenselijkt (als dit woord al bestaat). Het kereltje staat in mijn geheugen geprent als een bijzonder ventje, die eindelijk de weg naar ‘hond zijn’ mag vinden…..